In memoriam Hans Boersma

Afgelopen vrijdag 8 mei ontvingen wij het droeve bericht dat Hans Boersma, na een

slopende, niet te winnen strijd tegen zijn ziekte, helaas die nacht was overleden. Hans werd

vorig jaar ziek, moest noodgedwongen de Proms aan zich voorbij laten gaan, maar was er

na de zomerstop, tot veler verrassing, toch weer bij! Hij wilde proberen met het Kerstconcert

in de Jacobuskerk mee te doen, voor mij persoonlijk een totaal onverwacht, maar zeer

welkom bericht! Kort na de (succesvolle) Kerst bleek repeteren voor het volgende concert al

gauw niet meer haalbaar, de therapieën hadden een te groot effect op de algehele conditie

en Hans bleef maar tobben met een nare kuch.

In het koor was Hans, een heerlijke bas met een imposant stemgeluid, een tomeloze energie

en een eindeloze drang om te swingen, een geliefd en gewaardeerd koorlid. Altijd vrolijk, zijn

bulderende lach klonk regelmatig door de repetitieruimte, maar ook een goed luisteraar,

oprecht geïnteresseerd in de ander.

Ik heb een aantal jaren naast Hans mogen staan, tijdens vele repetities en enkele concerten

en heb ontzettend genoten van de momenten waarop we samen stoeiden met nieuwe

muziek. Soms de nootjes, dan weer de ritmes. Hij was altijd eerlijk, gaf toe met lastige

stukjes een beetje op mij te leunen, maar als hij zijn partijtje eenmaal doorhad, zongen we

samen voor tien! Wat een plezier om samen met Hans ons mannetje te staan!

Namens het hele koor kan ik alleen maar zeggen: Hans, we zullen je missen.

Rob Royen